#libros #urbanismo | Del planeamiento urbanístico a la ordenación del territorio : la necesidad de un cambio de escala

Del planeamiento urbanístico a la ordenación del territorio : la necesidad de un cambio de escala : el caso de la Comunidad Autónoma del País Vasco / Jesús María Erquicia Olaciregui.
Vitoria : Gobierno Vasco, 2003.
380 p. : il.
/ ES / Libros / Ordenación del territorio – País Vasco / Urbanismo – País Vasco
 
📘 Ed. impresa: ISBN 9788445719923
Cita APA-7: Erquicia Olaciregui, Jesús María (2003). Del planeamiento urbanístico a la ordenación del territorio : la necesidad de un cambio de escala : el caso de la Comunidad Autónoma del País Vasco. Gobierno Vasco.
ehuBiblioteka BCG A-711.4(460.15) DEL
https://ehu.on.worldcat.org/oclc/54511828

[.es] Esta obra aborda el estudio del planeamiento urbanístico y territorial redactado en la Comunidad Autónoma del País Vasco en los último cincuenta años desde la Autarquía, analizando en concreto el tratamiento que realizan las diferentes generaciones de planteamiento sobre las cuestiones supramunicipales o territoriales, para a continuación desarrollar ampliamente los contenidos que han de ser abordados por el planeamiento territorial. En concreto se concluirá que, en la actualidad, con el fuerte proceso de metropolización dado, las cuestiones fundamentales a considerar en la ordenación física del suelo es preciso abordarlas desde la escala supramunicipal a través del planeamiento territorial.

📓 Publicación relacionada: 
Ed. impresa: Tesis Univ. País Vasco. Fecha defensa: 2002-10-04
Cita APA-7: Erquicia Olaciregui, Jesús María (2002). Del planeamiento urbanístico a la ordenación del territorio : la necesidad de un cambio de escala (Tesis). UPV/EHU.
ehuBiblioteka BCG Referencia T-AR-ERQUICIA
https://ehu.on.worldcat.org/oclc/932507444
 
📝 Artículo:
Erquicia Olaciregui, Jesús María (2004). Del planeamiento urbanístico a la ordenación del territorio y la necesidad de un cambio de escala: el caso de La Comunidad Autónoma del País Vasco. En: Ciudad y Territorio: Estudios Territoriales, 36(139), 17-41.
Open Access CyTET
https://recyt.fecyt.es/index.php/CyTET/article/view/75444

[.es] La escala de intervención del hombre sobre la naturaleza ha sido una variable que ha estado presente en toda su acción. En la actualidad, por el fuerte proceso de metropolización del conjunto del territorio del País Vasco, la escala municipal no es suficiente para abordar las problemáticas fundamentales a las que deba de hacer frente la sociedad, siendo preciso abordar la ordenación física del territorio desde otras escalas supramunicipales. Esta afirmación se realiza a partir de una investigación que aborda el estudio del planeamiento urbanístico y territorial de los últimos cincuenta años y en concreto: El Planeamiento de la Autarquía (1939-1956), el Planeamiento de la Expansión Urbana (1956-1979), el primer Planeamiento Democrático (década de los ochenta), el Planeamiento Territorial de la década de los noventa. Finalmente desarrolla los contenidos que han de ser abordados por el planeamiento territorial, señalando los retos que debe de abordar la ordenación del territorio.

#liburuak #hiztegiak #zeramika | Zeramika : hiztegia

Zeramika : hiztegia.
Eusko Jaurlaritza = Gobierno Vasco, Vitoria-Gasteiz : 2016.
79 p. / Bibliogr.: p. 79.
Glosario en euskara, con traducción del índice de términos al español, francés e inglés.
ISBN 9788445734001
Cerámica -- Diccionarios.
Euskara (Lengua) -- Diccionarios políglotas.
Sbc Aprendizaje | Referencia A-(038)691.4 ZER
http://millennium.ehu.es/record=b1848924~S1*spi

iz. 1. Portzelanaz, buztinez eta antzeko materialez objektuak egiteko teknika eta artea. 2. Herri, garai edo egile baten zeramika-lanen multzoa. 3. TEKNOL. Material zeramikoa.

Zeramika antzina-antzinako artea da, historiaurreko gizakiek dagoeneko erabiltzen zutena. Aztarna zaharrenak K.a. VII. milurtekokoak dira, Neolitoko gizakia Asia Txikian, Mesopotamian eta Palestinan bizimodu sedentarioa egiten hasi zen garaikoa. Ekialdean sortutako zeramika Europan zehar hedatu zen eta tokian tokiko ezaugarriak hartu zituen. K.a. II. milurtekoan Mediterraneoko produkzio-gune garrantzitsuena Kreta izan zen, landare- eta animali motiboez dekoratutako zeramika-lan ugari esportatu zuena. K.a. VII. m.an Greziako dekorazio geometrikoa nagusitu zen: Dipilongo hileta-anfora handiak eta hondo gorriaren gainean eginiko irudi beltzez dekoratutako zeramika-lanak (irudi gorriak hondo beltzaren gainean egin ziren gero). Zeramika etruskoak eta erromatarrak Greziako eragina izan zuten eta terra sigillata izeneko dekorazio-prozedura (buztinezko lana grabatuak dituen arrabolaren bidez dekoratzea) izan zen haien ekarpen nagusia. Arabiarrak persiarren bidez txinatarrekin izandako harremanak emaitza onak eman zituen; eta haiengandik ikasitako zeramika-teknika Europan zehar hedatu zen gero Espainian barrena. Bestalde, arabiarrak asiriarren garaitik baliatzen ez zen eztainuzko berniza erabiltzen hasi ziren berriro. Zeramika arabiarra IX-XIII. m.en bitartean iritsi zen goi-mailara eta landare-motiboak eta irudi geometriko estilizatuak izan ziren erabilienak. Ekialde Urrunean Txina izan zen, dudarik gabe, zeramika azkarren eta gehien garatu zuena. Aipatzekoak dira, besteak beste, Song dinastiaren garaiko gresezko piezak eta portzelana zuriak, eta Yuan dinastiako portzelana zeharrargitsua kobalto urdinez dekoratua. Amerikan zeramika ebakiduna edo kolorez margotutakoa izan zen nagusi; berniza oso gutxi erabili zen. Maia, tolteka eta azteken zeramika polikromatuaz gain, aipatzekoak dira kultura motxikak eta nazkak ekoiztutako gizaki- eta animali formako pitxar eta ontziak.

Zeramika-lanak egiteko prozesuan lehenik buztina (eta honi gogortzeko eransten zaizkion materialak) urarekin nahasten da orea egiteko. Ondoren modelatu egiten da nahi den forma emateko (eskuz artisautzako zeramikan eta prozesu mekaniko baten bidez industrian), eta lehortzen utzi eta gero, oso tenperatura handian labean egosten da. Horrela lortutako objektua dekoratzea da azken pausua. Azken fase honi dagokionean, dekorazio-teknika eta baliabideak anitzak dira (bernizak, koloreak, inkrustazioak, esgrafiatuak, etab.) gustu, garai eta tokiaren arabera arras aldatzen direnak, hain zuen.

Bestalde, eta erabilitako materialaren arabera, zeramika-mota desberdinak bereizten dira: buztin-lana, loza, gresa, portzelana gogorra eta portzelana biguna.

Gaur egun zeramika-objektuak etxeko tresnak (komun-ontziak, sukaldeko ontziak, etab.) eta apaingarriak (axuleiuak, adibidez) izateaz gain, bere ezaugarriengatik (gogortasuna, erresistentzia handia, isolatzaile bikaina izatea, etab.) zeramikazko produktuak industriaren alor askotan erabiltzen dira. Hala nola, eraikuntzan, erreakzio-motoreetan, zentral nuklearretan eta elektronikan.

#liburuak #arkitektura | Baserriaren eraikuntza : teknika tradizionalei begirada

Baserriaren eraikuntza : teknika tradizionalei begirada / Garbiñe Pedroso, Inhar Agirrezabal
Eusko Jaurlaritza, Vitoria-Gasteiz : 2013
48 p. : il.
Colección: Euskara mintzagai ; 10
ISBN 9788445733363
Arquitecturadoméstica -- País Vasco.
Casasrurales -- País Vasco.
Viviendas-- Construcción
Sbc Aprendizaje A-728.12 BAS
http://millennium.ehu.es/record=b1801401~S1*spi 
TEXTO COMPLETO | Eusko Jaurlaritza
http://www.euskara.euskadi.eus/contenidos/informacion/eu_mintzagai_bilduma_aurkezpen/eu_aurkezp/adjuntos/Baserriaren_eraikuntza.pdf

Euskara mintzagai bildumaren hamargarren alea da, eta Baserriaren eraikuntza du izenburutzat. Bertan, Udako Euskal Unibertsitateko Garbiñe Pedroso eta Inhar Agirrezabal irakasleek baserri-giroko etxegintzaren azterketa burutu dute. Egileek baserriak jasotzeko erabili izan diren teknika tradizionalei begira moldatutako azterlana taxutu dute. Liburuxka honetan ez da, beraz, baserriaren historia, izaera eta tipologia jorratu. Baserriaren beraren eraikuntza izan da aztergai, ikuspegi tekniko eta etnografikotik, hain zuzen ere. Ikerlana lau zatitan dago banatuta: “Baserriaren eraikuntza”, “Harriaren lanketa”, “Karegintza” eta “Zurgintza”.